در رده نونهالان والیبال، قد یکی از عوامل مؤثر در انتخاب پستهاست، اما تنها معیار نیست. معمولاً بازیکنان این رده سنی هنوز در حال رشد هستند و مربیان علاوه بر قد، به استعداد حرکتی، سرعت، انعطافپذیری و تکنیک نیز توجه میکنند. با این حال، داشتن قد مناسب میتواند در تعیین نقش بازیکن بسیار کمککننده باشد.
برای پست مدافع میانی (سرعتیزن) معمولاً نیاز به بازیکنانی با قد بلندتر از میانگین تیم وجود دارد. در رده نونهالان، بازیکنانی که قد بالای ۱۷۰ سانتیمتر دارند، بیشتر برای این پست در نظر گرفته میشوند؛ زیرا این موقعیت نیازمند حضور قدرتمند در دفاع روی تور و حملههای سرعتی است.
در پست قدرتی و قطر پاسور نیز بازیکنان قد بلند و درشتهیکل امتیاز بیشتری دارند، چون باید توانایی حمله از گوشهها و زدن ضربات پرقدرت را داشته باشند. در نونهالان، بازیکنانی با قد حدود ۱۶۵ تا ۱۷۵ سانتیمتر میتوانند به خوبی در این پستها ایفای نقش کنند، البته اگر پرش و توان بدنی بالایی داشته باشند.
پاسور بیشتر نیازمند سرعت، هوش تاکتیکی و دقت در تصمیمگیری است. بنابراین برخلاف سایر پستها، قد در این جایگاه اهمیت کمتری دارد. حتی بازیکنانی با قد متوسط یا کمتر، مثلاً حدود ۱۵۵ تا ۱۶۵ سانتیمتر، میتوانند گزینههای بسیار مناسبی برای این پست باشند.
در نهایت، لیبرو یا بازیکن آزاد معمولاً کوتاهقدترین عضو تیم است. در رده نونهالان بازیکنانی با قد حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ سانتیمتر که سرعت و انعطاف بالایی دارند، برای این پست انتخاب میشوند. لیبرو نیازمند واکنش سریع، دریافتهای دقیق و تمرکز بالا است و در عوض، نیازی به قد بلند ندارد.
پس به طور خلاصه، در والیبال نونهالان هرچند قد میتواند مسیر بازیکن را به سمت یک پست خاص هدایت کند، اما ویژگیهای فنی و بدنی در این سن اهمیت بسیار بیشتری دارند. خیلی از بازیکنان در این رده سنی هنوز به قد نهایی خود نرسیدهاند و استعدادشان میتواند با رشد بیشتر در آینده جایگاهشان را تغییر دهد.
منبع:
علیرضا حقیقی (زاده ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۷ در تهران) دروازهبان حرفهای فوتبال ایران است که هماکنون در تیم صنعت نفت آبادان بازی میکند. او یکی از شناختهشدهترین سنگربانان ایرانی در دو دهه اخیر است و تجربه حضور در باشگاههای داخلی و خارجی متعددی را در کارنامه دارد. حقیقی علاوه بر دوران باشگاهی پرفراز و نشیب، در سطح ملی نیز به عنوان دروازهبان اصلی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل و جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ استرالیا درخشید. یکی از افتخارات مهم او ثبت عنوان جوانترین کاپیتان تاریخ پرسپولیس است؛ رکوردی که نشان از جایگاه ویژهاش در فوتبال ایران دارد.
علیرضا حقیقی در یک خانواده اهل تهران و اصالتاً زنجانی متولد شد. او از کودکی علاقه زیادی به فوتبال داشت و همواره بازی درون دروازه را به دیگر پستها ترجیح میداد. علاقه و پشتکارش باعث شد که خیلی زود به تیمهای پایه راه یابد و مسیر حرفهای خود را آغاز کند. حقیقی در مصاحبهای گفته بود: «از همان دوران کودکی بیشتر وقتم صرف فوتبال میشد و همیشه رویای دروازهبانی در سطح حرفهای را در سر داشتم.» همین روحیه و اراده موجب شد تا در سنین نوجوانی به یکی از استعدادهای درخشان فوتبال ایران تبدیل شود.
در ۱۸ سالگی با امضای قراردادی در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۸۵ به پرسپولیس پیوست و اولین تجربه حرفهایاش را در دیدار برابر سایپا کسب کرد؛ جایی که با مهار پنالتی علی دایی نامش بر سر زبانها افتاد. در فصول بعد به دلیل حضور دروازهبانان ملیپوش، اغلب نیمکتنشین بود، اما از فصل ۸۷–۸۸ به دلیل مصدومیت سایر دروازهبانها، جایگاه ثابت درون دروازه پرسپولیس پیدا کرد. عملکرد خوبش باعث شد خیلی زود بازوبند کاپیتانی را هم بر بازو ببندد و به جوانترین کاپیتان تاریخ این باشگاه تبدیل شود. حقیقی در سالهای حضورش در پرسپولیس در مسابقات مهمی چون دربیهای پایتخت و لیگ قهرمانان آسیا حضور داشت و از چهرههای کلیدی تیم به شمار میرفت.
در ژانویه ۲۰۱۲ با قراردادی چهارساله به روبین کازان روسیه پیوست، هرچند فرصت چندانی برای حضور در ترکیب اصلی پیدا نکرد. او سپس چندین بار به صورت قرضی راهی تیمهای مختلف شد؛ از جمله پرسپولیس تهران (۲۰۱۳)، اسپورتینگ کوویلیا پرتغال (۲۰۱۴) و پنافیل پرتغال (۲۰۱۴–۲۰۱۵) که در آنجا دروازهبان اول تیم بود. پس از پایان دوران قرضی، در ژانویه ۲۰۱۶ به ماریتیمو پرتغال ملحق شد و مدتی بعد به فوتبال سوئد رفت و پیراهن اسکیلستونا را بر تن کرد. در همین تیم بود که با ارائه بازیهای درخشان، به عنوان سومین دروازهبان برتر لیگ معرفی شد. حقیقی در ادامه راهی سوندسوال سوئد شد و مدتی هم در فوتبال این کشور تجربه اندوخت.
پس از چندین سال حضور در اروپا، حقیقی به ایران بازگشت و در لیگ برتر برای تیمهای نساجی مازندران و گلگهر سیرجان بازی کرد. عملکرد درخشانش در نساجی بهویژه با ثبت ۱۱ کلینشیت در یک فصل، محبوبیت زیادی میان هواداران مازندرانی برایش به همراه آورد؛ بهطوریکه لقب عقاب مازندران را دریافت کرد. او در سال ۱۴۰۰ بار دیگر به نساجی بازگشت و تا مدتی دروازهبان اول این تیم بود. سپس در بهمن ۱۴۰۳ به خیبر خرمآباد پیوست و سرانجام در سال ۱۴۰۴ با حضور مسعود شجاعی به عنوان سرمربی، قرارداد خود را با صنعت نفت آبادان امضا کرد.
علیرضا حقیقی در رده ملی نیز کارنامه درخشانی دارد. او از سالهای جوانی در تیم ملی حضور پیدا کرد و در جام جهانی ۲۰۱۴ به عنوان دروازهبان اصلی ایران در سه بازی مقابل نیجریه، آرژانتین و بوسنی ایستاد. نمایش او برابر آرژانتین و مهارهای متعددش در برابر ستارگانی چون لیونل مسی، باعث شد تحسین رسانههای داخلی و خارجی را برانگیزد. حقیقی در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ نیز دروازهبان اول تیم ملی بود و یکی از ارکان اصلی خط دفاعی ایران به شمار میرفت.
علیرضا حقیقی امروز پس از سالها تجربه در ایران و اروپا، همچنان به عنوان یکی از دروازهبانان باتجربه فوتبال کشور شناخته میشود. مسیر پر فراز و نشیب او از پرسپولیس تا جام جهانی و بازگشت دوباره به لیگ ایران، نشان میدهد که حقیقی علاوه بر استعداد، با پشتکار و انگیزه توانسته جایگاه خود را در فوتبال ایران تثبیت کند.
منبع:
پائولو چزاره مالدینی (به ایتالیایی: Paolo Cesare Maldini) متولد ۲۶ ژوئن ۱۹۶۸ در میلان، یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ فوتبال جهان و نماد وفاداری به یک باشگاه است. او تمام دوران حرفهای خود را تنها در باشگاه آث میلان سپری کرد و هرگز پیراهن هیچ تیم دیگری را بر تن نکرد. مالدینی با ۲۵ سال حضور در میلان و بیش از ۹۰۰ بازی رسمی، رکورددار حضور طولانی در یک باشگاه و جزو پرافتخارترین بازیکنان فوتبال جهان به شمار میرود. شماره ۳ باشگاه میلان به احترام او بایگانی شده و هیچ بازیکنی پس از او به جز یکی از فرزندانش از این شماره استفاده نمیکند.
مالدینی در خانوادهای فوتبالی به دنیا آمد؛ پدرش، چزاره مالدینی، از بازیکنان و کاپیتانان برجسته میلان و تیم ملی ایتالیا بود. پائولو از کودکی علاقه شدیدی به فوتبال داشت و در سن ده سالگی به تیم جوانان میلان پیوست. هرچند شایعاتی درباره نفوذ پدر در ورود او به باشگاه وجود داشت، اما استعداد، پشتکار و عشق او به فوتبال همه شکها را برطرف کرد. او به سرعت توانست جایگاه خود را در میان استعدادهای برتر باشگاه پیدا کند.
مالدینی نخستین بازی خود را در سن ۱۷ سالگی در سال ۱۹۸۵ انجام داد و از فصل ۱۹۸۶–۸۷ به بازیکن ثابت میلان تبدیل شد. او عمدتاً در پست مدافع چپ و گاهی مدافع وسط بازی میکرد. با میلان، مالدینی هفت بار قهرمان سری آ، یک بار قهرمان جام حذفی و پنج بار قهرمان سوپرجام ایتالیا شد. همچنین او پنج بار جام لیگ قهرمانان اروپا، پنج بار سوپرجام اروپا، دو بار جام باشگاههای جهان و یک بار جام تویوتا را بالای سر برد. در سال ۱۹۹۴، مالدینی اولین مدافعی شد که از سوی مجله World Soccer به عنوان بهترین بازیکن سال انتخاب شد.
مالدینی با تیم ملی ایتالیا ۱۲۶ بازی انجام داد و در چهار دوره جام جهانی و سه دوره جام ملتهای اروپا حضور داشت. او علیرغم درخشش و رکوردهای شخصی، هرگز قهرمانی بزرگ با تیم ملی کسب نکرد. تنها افتخارات ملی او شامل نایب قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۴، سومی در جام جهانی ۱۹۹۰ و نایب قهرمانی در جام ملتهای اروپا ۲۰۰۰ بود. او در دو جام جهانی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ و چند دوره جام ملتهای اروپا، در تیم منتخب مسابقات قرار گرفت و نامش در تاریخ فوتبال ایتالیا ماندگار شد.
مالدینی با سرعت، انعطافپذیری تاکتیکی، مهارت در تکل و بازی هوایی و رهبری فوقالعاده، یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال لقب گرفت. او در طول ۲۵ سال حضور در میلان با کمترین کارت زرد و قرمز و اخلاق حرفهای مثالزدنی، الگویی برای بازیکنان فوتبال شد. وفاداری، ثبات و توانایی مدیریت خط دفاعی او باعث شد نامش با باشگاه میلان و فوتبال ایتالیا گره بخورد.
مالدینی در سال ۱۹۹۴ با مدل ونزوئلایی آدریان فوسا ازدواج کرد و دو فرزند به نامهای کریستین و دنیل دارد که هر دو در ردههای پایه میلان بازی میکنند. پس از بازنشستگی، پائولو هرگز به عنوان مربی بازنگشت اما به ورزش تنیس و فعالیتهای بشردوستانه علاقهمند شد. او سفیر یونیسف است و در برنامههای مختلف به مبارزه با فقر و بیماریها کمک کرده است. میراث مالدینی نه تنها در فوتبال بلکه در تعهد، اخلاق و انساندوستی نیز باقی مانده است.
منبع:
میرکا فدرر (به انگلیسی: Mirka Federer) متولد ۱ آوریل ۱۹۷۸ در اسلواکی سابق است و بهعنوان یک تنیسباز حرفهای اهل سوئیس شناخته میشود. او در سنین نوجوانی همراه خانوادهاش به سوئیس مهاجرت کرد و در همانجا مسیر حرفهای تنیس خود را آغاز نمود. میرکا در دوران بازیگریاش در چندین مسابقه گرند اسلم شرکت کرد و توانست به ردههای بالای جدول جهانی برسد، هرچند دوران حرفهای او به دلیل مصدومیت زودتر از انتظار به پایان رسید.
میرکا از سالهای ابتدایی جوانی در تورهای جهانی تنیس حضور داشت و با پشتکار توانست جایگاه قابلتوجهی در میان تنیسبازان حرفهای کسب کند. او در رقابتهای مختلف شرکت کرد و در چندین تورنمنت توانست به مراحل نهایی برسد. با این حال، مصدومیتهای پیاپی و مشکلات جسمانی مانع از ادامه مسیر او در سطح بالا شد و باعث گردید در سال ۲۰۰۲ از دنیای حرفهای تنیس خداحافظی کند.
میرکا در جریان مسابقات المپیک ۲۰۰۰ سیدنی با راجر فدرر، اسطوره تنیس جهان، آشنا شد. رابطه آنها به مرور زمان شکل گرفت و در سال ۲۰۰۹ با یکدیگر ازدواج کردند. زندگی مشترک این زوج همواره مورد توجه رسانهها بوده است، چراکه میرکا نهتنها همسر فدرر بلکه یکی از نزدیکترین مشاوران و پشتیبانهای او در طول دوران درخشان حرفهایاش محسوب میشود.
پس از پایان دوران ورزشی، میرکا بخش بزرگی از زندگی خود را صرف حمایت از همسرش کرد. او تقریباً در تمام مسابقات مهم راجر در کنار او حضور داشت و بهعنوان یک مشاور و همراه همیشگی نقش مهمی در مدیریت شرایط روحی و شخصی فدرر ایفا کرد. بسیاری معتقدند حضور آرامشبخش میرکا، یکی از عوامل موفقیتهای بزرگ فدرر در طول دوران ورزشیاش بوده است.
میرکا و راجر فدرر صاحب چهار فرزند هستند که دو بار دوقلو به دنیا آوردند؛ اتفاقی کمنظیر که بیش از پیش توجه رسانهها را به زندگی این زوج جلب کرد. او امروز بیشتر وقت خود را صرف خانواده و مدیریت امور زندگی مشترکشان میکند. میرکا علاوه بر اینکه به عنوان یک تنیسباز سابق شناخته میشود، بهعنوان یکی از زنان تأثیرگذار در دنیای ورزش نیز جایگاه ویژهای دارد.
منبع:
هلن لوئیز مارولیس (به انگلیسی: Helen Louise Maroulis) متولد ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۱ در آمریکا است. او یکی از پرافتخارترین کشتیگیران زن تاریخ آمریکا و جهان محسوب میشود و در دستههای ۵۳، ۵۵ و ۵۷ کیلوگرم به روی تشک رفته است. مارولیس اولین زن آمریکایی است که موفق به کسب مدال طلای المپیک در کشتی شد و از همین رو جایگاهی ویژه در تاریخ این رشته دارد. او تاکنون مدال طلای المپیک ۲۰۱۶ ریو، مدال برنز المپیک ۲۰۲۰ توکیو و المپیک ۲۰۲۴ پاریس را کسب کرده و سه بار قهرمان جهان در سالهای ۲۰۱۵، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ شده است.
مهمترین لحظه دوران ورزشی مارولیس در المپیک ۲۰۱۶ رقم خورد. او در فینال وزن ۵۵ کیلوگرم با سائوری یوشیدا، اسطوره شکستناپذیر کشتی ژاپن روبهرو شد. یوشیدا بیش از یک دهه بر کشتی زنان سلطه داشت و در چهار دوره پیاپی المپیک شکستناپذیر مانده بود. مارولیس با اجرای کشتیای حسابشده توانست این حریف بزرگ را مغلوب کند و نخستین مدال طلای تاریخ کشتی زنان آمریکا را به دست آورد. این پیروزی تاریخی نه تنها پایان سلطه ۱۳ ساله یوشیدا بود بلکه الهامبخش نسل جدیدی از کشتیگیران زن آمریکایی شد.
پس از قهرمانی در ریو، مارولیس مسیر پر فراز و نشیبی را طی کرد. او با وجود مصدومیتها و مشکلات جسمانی توانست دوباره به اوج بازگردد و در المپیک ۲۰۲۰ توکیو مدال برنز کسب کند. در المپیک ۲۰۲۴ پاریس نیز با وجود رقابت سخت در برابر بهترینهای جهان، بار دیگر موفق شد به مدال برنز برسد و ثابت کند که همچنان یکی از پایدارترین و قدرتمندترین کشتیگیران زن دنیا است.
هلن مارولیس علاوه بر افتخارات المپیکی، سه بار در مسابقات جهانی کشتی زنان به قهرمانی رسید. او در سالهای ۲۰۱۵، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ توانست مدال طلا را به گردن بیاویزد و نام خود را در فهرست اسطورههای کشتی زنان جهان ثبت کند. ترکیب تجربه، قدرت بدنی، تکنیکهای متنوع و روحیه جنگندگی، او را به یکی از پرافتخارترین زنان تاریخ کشتی آمریکا تبدیل کرده است.
مارولیس با دستاوردهای تاریخی خود نه تنها رکوردها را جابهجا کرد بلکه نقش مهمی در گسترش و شناساندن کشتی زنان در آمریکا و جهان داشت. پیروزی او مقابل سائوری یوشیدا به یک نقطه عطف در تاریخ ورزش تبدیل شد و الهامبخش بسیاری از دختران جوان شد تا وارد دنیای کشتی شوند. هلن امروز به عنوان الگویی برای ورزشکاران زن در سراسر دنیا شناخته میشود؛ زنی که با پشتکار، قدرت و ایمان به تواناییهایش توانست به بالاترین قلههای کشتی زنان برسد.
منبع: